Belgian Vespa Days, Ath
Zaterdag 19 september 2026
Aanvankelijk zouden we met negen Romeo’s afzakken naar de Belgian Vespa Days in Ath. Om medische redenen moesten drie van onze kameraden helaas afhaken, waardoor we uiteindelijk met zes overbleven. Een kleinere delegatie dan gepland, maar daarom niet minder klaar voor een stevig Vespaweekend.
Omdat het programma op zaterdag al vroeg begon, trokken we vrijdagavond richting onze uitvalsbasis voor het weekend: Ancienne Seigneurie de Boucaut. Vespa’s gestald, bagage binnen en vooral tijd om het weekend op de juiste manier in te zetten. Met een kaas- en wijnavond en de gekende Romeo-gezelligheid was de toon meteen gezet.
Lang uitslapen zat er zaterdag niet in. Vanaf 7.30 uur gingen de deuren in Ath al open en bij De Romeo’s geldt blijkbaar een eenvoudige regel: wie als eerste wakker is, mag de ontbijttafel klaarzetten. Na het ontbijt werden de Vespa’s afgeladen en zetten we koers richting de Hall du CEVA in Ath, goed voor een klein kwartiertje cruisen.
Daar wachtte ons eerst een koffiekoek en een drankje. Zodra de Belgian Vespa Days officieel geopend waren, konden ook de motoren aan het werk. Tijd voor de eerste van twee voorziene lussen.
Een rit van ongeveer 50 kilometer bracht ons over grote en kleine wegen door Ath en de omliggende gemeenten. Helemaal zonder problemen verliep dat uiteraard niet. Chipke zijn Vespa besloot er onderweg plots de brui aan te geven. Eén nieuwe bougie. Geen resultaat. Een tweede nieuwe bougie. Nog steeds geen resultaat.
Tot iemand op het lumineuze idee kwam om eens naar de benzine te kijken.
Tank leeg.
Soms hoeft Vespa-techniek niet ingewikkelder te zijn dan dat. Een beetje benzine erin en Chipke kon gewoon opnieuw aansluiten.
Terug aan de hal was het tijd voor de lunch, met keuze uit frietjes en de verschillende aanwezige foodtrucks. Voor de tweede lus bedankten we vriendelijk. De lokroep van onze gîte was nét iets sterker.
En vooral die van het zwembad.
Wat begon als een verfrissende plons, veranderde al snel in een heen-en-weergegooi met enkele balletjes die we ter plaatse hadden gevonden. Veel verder hoeft ontspanning bij De Romeo’s soms niet gezocht te worden.
’s Avonds trokken we opnieuw naar Ath voor de gala-avond. Een aperitief en vervolgens een bijzonder verzorgd tweegangenmenu maakten nog maar eens duidelijk hoeveel werk de organisatie in deze Belgian Vespa Days had gestoken. Een grote pluim voor VC Ath en alle medewerkers die dit weekend mogelijk maakten.
En omdat een gala-avond en een glaasje weleens samengaan, hadden we vooraf verstandig beslist: eentje op, laat je rijden. De Vespa’s bleven thuis en een taxi bracht ons naar de hal. We spraken af dat we gewoon konden bellen wanneer we later op de avond terug wilden.
Prima plan.
Tot we rond 23.30 uur ontdekten dat blijkbaar geen enkel taxibedrijf in Ath nog zin had om zijn telefoon op te nemen.
Tien kilometer wandelen was weinig aantrekkelijk, dus gingen de Romeo-hersenen aan het werk. Denken. Nog wat denken. En toen: aha! We hadden gelukkig een BOB in ons midden. Dankzij de hulp van de president van VC Ath werd onze BOB terug naar de gîte gebracht, waar hij een auto kon nemen om de rest van het gezelschap op te halen.
Probleem opgelost. En vooral: weer een verhaal rijker.
Na heel wat gelach kwamen we moe maar voldaan opnieuw aan bij onze verblijfplaats. Veel overtuiging om het bed op te zoeken was er niet meer nodig.
Zondag 20 september 2026
Zoals gevreesd begon zondag grijs en nat. Aan de ontbijttafel klonk dan ook enige twijfel.
“Gaan we daar echt doorheen?”
Maar er was minstens evenveel vastberadenheid. Onze clubkleuren moesten vertegenwoordigd zijn tijdens de parade. En dus trokken drie dappere Romeo’s hun regenkledij aan en waagden zich met de Vespa aan het Belgische zomerweer.
De parade vertrok met ongeveer een kwartier vertraging. Zo’n 400 Vespisten trokken samen door de straten van Ath en de omliggende gemeenten. Een indrukwekkende colonne van naar schatting een kilometer lang.
En kijk: na een twintigtal minuten besloot ook het weer mee te werken. De regen verdween, de lucht klaarde op en bij zachte temperaturen konden we alsnog volop van de parade genieten. Het regenpak, dat aanvankelijk broodnodig leek, zorgde tegen het einde zelfs voor een heel ander probleem: warm!
Terug aan de Hall du CEVA werden de regenrijders herenigd met de Romeo’s die voor een rustigere ochtend in de gîte hadden gekozen.
Al hadden we daarbij buiten conciërge Chipke gerekend…
Na opnieuw een lunch en de prijsuitreiking was het stilaan tijd om afscheid te nemen van Ath. Terug naar de gîte, alles opruimen, Vespa’s opladen en koers zetten richting Zottegem.
En een Romeo-weekend eindigt natuurlijk niet zomaar wanneer de Vespa’s van de aanhangwagen rollen. Voor de echte afsluiter trokken we nog naar Petit Four, waar we in gekende kring nog één keer konden napraten.
Twee dagen Belgian Vespa Days, zes Romeo’s, zon én regen, een Vespa zonder benzine, een zwembadgevecht, een verdwenen taxi, een geïmproviseerde BOB-operatie en honderden Vespa’s door de straten van Ath.
Alweer een geslaagd weekend. En vooral: alweer heel wat verhalen rijker.
